روزی به اسمان ببرندت چنان غلات                                      روزی به فحش و مضحکه مداحکان لات

منبر ذلیل گشته ز مداح عورتی!                                          یا رب بده تو منبر و این روضه را نجات

یا رب روا مدار که از این زبان بد                                           جاری شود دوباره همی جوشن و سمات

با روح کعبه عزت مومن برابر است                                        "حدادیان" بشور زبان در یم فرات

اقا مگر نفرموده نباشد تعرضی؟                                            ارضی چرا کلام ولی مانده زیر پات!

هم دم ز کربلا زنی هم فحش میدهی!                                 ای که خورد، به فرق سرت حج و کربلات

تا بوده روضه فقط اشک بود و اشک                                      حالا شده ست هرهر مداحکان لات